top of page

alemim

Yadsıma

...yok sayılamayacak kadar var sanıldı sevgi..

                                                                                   17.01.2024

İçimizdeki boşluğu yadsınamaz büyüklükte olan kayıplar yaşarız her gün. Günden güne derinlerime ilerleyişini sürdüren bu çatlağı bertaraf etme hengamesi içerisindeyken, bu satırlarda birçok şeyi birçok kez kırıp döktüm. Emin oldum ki güneş benim penceremden doğmuyormuş sadece ben başka odalara geçiyormuşum onu hissetmek için. Bunu fark ettikçe kendimi aldattığımı anladım. Hayat hayallerimi katletti ve bir gram suçluluk bile duymadı. Kimse ona bunu neden yaptın diye de sormadı. Suçunun cezasını çekmeden dolaştı öylece. Benim şehrim eli kanlı bir katile ev sahipliği yaptı. Acımasızlığın geçtiği sokakların duvarları benim merhatimle boyanmıştı. Benim yürümeye kıyamadığım çimenlere hayasızca ayak bastı. Sevgisizliğe,umutsuzluğa,hissizliğe,huzursuzluğa ben şehrimde hiç yer vermedim,onlar geldi ve işgal etti. Şimdi ben başka odalarda güneşin var olduğuna şahit oldum. O güneşin sıcaklığıyla tanışınca kendi odamın yabancısı oldum, bir misafir gibi gelir gider oldum, kendimi ait hissetmememden kaynaklı bulunduğum yeri sahiplenemiyordum.  

Bazen hiç öğrenmemiş olmayı diliyorum bazı hisleri, bu yüzden her karşılaştığımda tanımamazlıktan geliyorum acıyı, tanışmamış olsaydık yabancı kalsaydık keşke diyorum. Şimdi hem tanıyıp hemde bir yabancıymış gibi davranmak çok zor biliyorum ve kendime karşı yaptığım bu oyunların bir aldatmacadan ibaret olduğunun da farkındayım. Bazen bir mektupla bazen telefondan,bazen bir bakışla,bazense iki çift söz ile bırakıyorlar bombayı kucağınıza. Bizde geri saymaya başlıyoruz içimizden, yaşamdan ölüme doğru.

Kendi hayallerime mahsup o şehrin yarım adasından kalan kırıntısı üzerinde bir düş bahçesinin hayallerini kurmuştum zamanında. Zaman öyle şiddetli bir şekilde gelip geçti ki bu afete ne deprem denir nede sel, öyle bir zelzeleydi ki bu dünya yıkıldı sanki lakin benim haricimde herkes sağ kaldı bense zayiat vermeye mahkum bir şehrin savaşındayım,muharebenin ortasında süngüsüz, silahsızım. Adil bir meydan değil ki burası hak eden kazansın. Birkaç kurşun yarasıyla daha yaşamaya alışacağım...

5f23f533cc4fba7deee02bfde5e818de.jpg

Hayal-i Bir Gül

bottom of page